DE ELBE AFVAART JULI 2015

Reeds in januari werd de inschrijving gestart voor deze -ruim 600km- lange monstertocht v.a. de grens bij Tsjechië tot de sluizen net vóór Hamburg.                                                           Voor mij een wat ongewone exercitie, omdat juist (ietwat massale)groepsreizen niet mijn voorkeur hebben, maar dit jaar lagen de kaarten anders.    In Nederland bleek geen reis- en peddelcollega voorhanden, dus toog ik alleen op vrijdag 3 juli naar start/verzamelpunt ‘Dresden’.  De locatie van deze kanovereniging en de ontvangst gaven direkt een goed gevoel. Rond de middag kon ik op een mooi hoekje en redelijk in de schaduw, mijn tentje opzetten.IMGP7731 Met name zaterdag werden de meeste deelnemers verwacht en gezien de beperkte ruimte op het terrein, zou er dan weinig meer te kiezen zijn.    Alleen mijn voertuig moest de meedogenloze hitte trotseren; keurig op een parkeerstrook langs de weg, maar vol in de zon.

Zaterdag  4 juli,  was vooral een dag van kennismakingen en oriëntatie op wat zou komen. De hitte was dusdanig, dat een fikse wandeling naar de oude stad er niet in zat; maar met vrijwel lege kajak een aantal km’s stroomopwaarts, leek mij wel een uitdaging. Met hulp van Ernst, mijn Zwitserse buurman, lag ik voor het eerst in de Elbe. Waar je met zwemmen absoluut niet tegen de stroom in kon komen, bleek dat voor mij als peddelaar heel vertrouwd.IMGP7751 De terugweg  bood wat meer gelegenheid  goed rond te kijken en te wennen aan de vele raderboten.  De scheepswerf waar met latere info de raderboten hun ombouw beleefden, was een bezienswaardigheid opzich.                                                                           Eind van de middag werden de boten opgeladen op 2 aanhangers. Ieder waakte over de eigen boot en kon die ook zelf vastsjorren; prima!!

Zondag 5, start Elbetocht.                                                                                                     Met 2 bussen werden de peddelaars achter de botenwagens, naar het startpunt van de tocht geleid. Helaas bleek het officiële startpunt door werkzaamheden niet bereikbaar en moesten we enkele km’s stroomafwaarts over basaltblokken klimmend, onze boten te water laten.IMGP7783 Maar…………. de kop was eraf! Heerlijk; vrijbaan en zonder knellende regels lekker de stroom af peddelen. Ieder pakte alleen of in klein verband z’n tempo. Al snel rezen een paar bochten verder de 1e rots- of kasteelachtige formaties op. Alle namen werden in het voorbijgaan genoemd, maar mijn registratie stokt doorgaans bij het nemen van een foto.   Heikel punt bleek de 1e gierpont. Bij de briefing had ik gemist hoe je die moet passeren en ik was dan ook heel verbaasd dat een heel aantal peddelaars links lagen te wachten tot de pont naar rechts zou zwenken. Pas dagen later vernam ik dat het waarschuwingsbordje vooraf bepaald wat de thuisplek van de pont is en dat je moet wachten tot deze daar is teruggekeerd. Enfin, de gele ballenlijn maakt in elk geval duidelijk dat je dáár niet overheen mag.                                                                                         IMGP7804Verder keek ik mijn ogen uit naar de meest bijzondere boten. Héél veel tupperware’s, maar ook opvouwkano’s, ex-zeilbootjes en een aantal canadezen; allemaal met liefde en toewijding bevaren.  Geen deelnemer, maar wel bijzonder bleek een soort quad die van de dijk de rivier in reed, de wielen opklapte en als bootje verder ging.  De temperatuur van het water was vrij hoog, maar een klein zijriviertje bleek heerlijk koel water te bevatten, dus zwemmers en pootje baders zoals ik.

Maandag 6, helaas een vrije dag en nog steeds erg heet, dus wat luieren en wandelen in de schaduw. Aan het eind van de dag begint echter ook het grote inpakken. Voor bijna 3 weken moet er voor een ‘zelf-koker’ heel wat gedroogd voedsel mee, incl. de beroemde liga’s en andere vaste bestanddelen die het peddelen aangenaam maken.

Dinsdag 7, de 2e vaardag, zijn de 1e deelnemers al vroeg vertrokken. Als ik uiteindelijk mijn tent heb ingepakt, zitten al mijn buren al op het water.  Nu komt het water waar ik nog niet ben geweest. Dwars door het oude Dresden varen, maakt diepe indruk. Natuurlijk spijt dat ik hier niet heb rond gelopen, maar…deze peddelaar is soms wat eenzijdig!                                                                                                                                     Ongeveer 1 u verder blijkt de aanbevolen molen met terras te liggen, dus ieder trekt de boot op de kant. De molen draagt een goudkleurig plaatje ter hoogte van de 1e verdieping. Tot deze hoogte kwam de Elbe in 2012.Ook in het vervolg van onze tocht horen en zien we vele aanwijzingen van die beruchte hoogwater-ellende.IMGP7843In verband met de hitte, wordt er regelmatig gestopt, maar wel mits er schaduw is en geen rotsblokken de landing versperren.             De aankomst in Meissen is goed georganiseerd. Een prominent van de vereniging staat te water, samen met de verslaggever van de plaatselijke krant.                                       SZ-Artikel aus Meißen

meissen aankomst Het levert mij een mooi stukje met foto in deze krant.

3e vaardag. Vandaag trekken we naar Riesa; een kleine afstand van slechts 25 km. Een heel bijzondere kampplaats met veel Oost-Duitse heroïek. IMGP7906                                                                                   Het redelijk nabij gelegen stadje is een wandeling waard; al zou het alleen al vanwege de uitstekende fruitzaak zijn.  We proberen het niet al te laat te maken want we hebben morgen 48 km te gaan en tegenwind plus regen staan nadrukkelijk op het programma. Opvallend trouwens dat het kamperen tussen peddelaars, een prima sfeer schept met doorgaans het gelijke belang van een stevige nachtrust.

4e vaardag. De regen valt uiteindelijk mee en zelf vond ik de wind van redelijk nivo. Veel zon en ook bij aankomst in Torgau belanden we in pittige zonnehitte. In Torgau hebben ze alles tot zelfs de burgemeester, uit de kast gehaald. De kano vereniging heeft niet zelf gekookt, maar een cateringsbedrijf ingehuurd. IMGP7937 De maaltijd komt uit een soort rijdende gaarkeuken die nog het meeste weg heeft van een asfalteringsmachine voor de wegenbouw. De pasta onder in de bak leek nog wel wat, maar de zwarte saus rook en smaakte vooral naar zout. Enfin, morgen maar weer zelf mijn maaltijd bereiden. De dag wordt afgesloten met een prachtige regenboog.

5e vaardag.  Met 58 km te gaan, loop ik om 4.45u al naar een rode zonsopkomstIMGP7944 te kijken. We krijgen de wind vandaag pittig voor de kiezen, maar dankzij de prachtigste strandjes, kan je op elk gewenst moment even tot jezelf komen. De laatste 10 km naar Wittenberg gaan pal tegen de keiharde wind in en het mag niet verwonderlijk klinken dat het toch een aantal peddelaars bijna boven hun kracht ging.IMGP7952 Met mijn ritme van 2 u varen en dan een half uur rust, weet ik me verrassend goed staande te houden. Verder speelt voor mij ook, dat er bij zoveel tegenwind alleen maar met het eigen tempo, de kracht het beste wordt verdeeld. In Wittenberg, de Lutherstad, worden we groots ontvangen. Technisch is alles tot in de puntjes op orde; wat te denken van een centraal mobi-oplaadstation? Geen boten bij de tent; altijd jammer,IMGP7971 maar de volgende morgen -als het rivierland nog in prachtige nevels is gehuld-ben je blij met zo’n adembenemend kleurrijk vergezicht.

6e vaardag. We hebben maar 23 km te gaan, dus een stadswandeling kan er royaal van af. Het huis van de alchimist Johann Faust (rond 1500), is voor Ernst een stukje missie, dus we hebben een wandeldoel. IMGP7977      De wandschilderingen in de tunnel onder de weg door, vond ik kostelijk. Ja, en dan nog koffie en de tent opruimen……….; niet eerder zó laat vertrokken.IMGP7992  Ik zwaai nog even naar de rood aangelopen Luther en dan is het stukje varen naar Coswig, maar een kleinigheid.                                  Het stadje ziet er op afstand best vriendelijk uit, maar tijdens de wandeling blijkt de trekpleister een behoorlijk vervallen oud kasteel te zijn.  Slechts 1 pinautomaat en 1  supermarkt zo tegen 20u; dat was het dan.  Het meest boeiend vind ik de uitleg van een oude pontbaas over de werking van de ‘gierpont’ . Samen kijken we naar het mechanisme waarmee de pont geheel op waterstroomkracht de overkant weet te halen. Ik sta vannacht naast Frans en Maria; de virtuozen met de Canadees. Ze hebben veel belangstelling voor mijn kajak, dus genoeg conversatie. Hun ochtend-rituelen zijn echter het meest boeiend., IMGP8005maar vooral strak georganiseerd; doorgaans zijn ze dan ook snel 1 u eerder vertrokken.

7e vaardag. Het trajekt naar Aken is met 41 km, redelijk, maar niet erg boeiend. Niet erg fraaie olie/chemie industrie tot aan de rand van het water. Enfin, met redelijk betrokken lucht naderen we de hoog gelegen Köthener kanoclub. De buren hebben de naam van Kanoklub Aken al geannexeerd, dus vandaar deze wonderlijke naam. Super is hier de ingenieuze kanolift.IMGP8018 Ongekend fraai plus veilig en een voorbeeld voor de nog volgende kanoverenigingen. Een prachtige steiger waarop je makkelijk kan uitstappen, terwijl de lorrie intussen onder je boot is aangekomen. Er naast lopend, schuif je je boot op de draagbanden en rijden maar!!         De regen begint behoorlijk oncomfortabel te worden, dus snel een plekje vrij dicht naast de lift geannexeerd. Pal naast een caravan kan ik mijn tent en boot nog kwijt. De caravan-man heeft besloten mijn tent eigenhandig op te zetten. Ik moet hem de tentstokken bijna uit handen trekken; maar hij doet het uit overtuiging!  IMGP8028                De regen maakt mij tot een gewillige dinergast en absoluut; het eten is uitstekend en knoert gezellig.    We blijven hier een ekstra dag dus de volgende morgen trekken we naar het stadje. In de middag betrekt de lucht opnieuw, maar de klub heeft een prachtige video binnengehaald van de Elbe en het is best heel leuk om zoveel herkenning van onze tocht terug te zien.

8e vaardag.  De zon is nergens te bekennen en het is zuinig, vochtig en fris. Ik geniet opnieuw van de ingenieuze kanolift; die vanmorgen wel de neiging heeft mijn boot vroegtijdig  af te werpen;  IMGP8055en verdwijn daarna in de ruimte van de lege, nevelige rivier.       We zijn op weg naar Schönebeck; 33 km. De naam schept behoorlijke verwachtingen over ligging en accommodatie. Het glooiende weiland is vrolijk gekleurd door de vele bootjes, maar behoorlijk steil en scheef. Achteraan naast de composthoop is – buiten de lucht – het gras en de ruimte voldoende;  IMGP8063  zeker gezien het feit dat hier een andere groep, die een zijrivier heeft bevaren, hier haar eindpunt heeft. Hutje op mutje en ongelooflijk smerig en minimaal sanitair; zó is de naam van deze klub makkelijk te onthouden! Ik heb heel bijzondere buren; pracht mannen, die een volledig uitgeruste keuken inrichting meesjouwen. Ná een nacht met veel en zwaar gesnurk, begint vaak al vóór half 6 het rammelen met de potten en pannen.IMGP8064 Ze praten weinig, maar blinken uit in de verzorging van hun ontbijt. 1 man heeft de leiding; de 2e doet hand en span diensten en de 3e eet gezellig mee; hij is de gitaar-man, die pas in de avond bij schemering actief wordt.

9e vaardag. We gaan naar Rogätz, 42 km stroom-afwaarts. We passeren Maagdenburg en worden geattendeerd op de rotsen ter plaatse.  Met het vele vlakkeland waar we al dagen door heen trekken, had deze aankondiging mij nieuwsgierig gemaakt. Niks te zien! Bij navraag blijken het de onderwater rotsjes te zijn. Inderdaad; wij mogen rechtdoor en komen in een stroomversnelling. Grotere boten worden omgeleid. Het waren dus niet de Maagdenburger halve bollen waar we vroeger met natuurkunde les van hoorden.   Ná de veerpont met dezelfde naam als de kanoclub, kunnen we de uiterwaarden induiken. Veel prut, maar ook een redelijk bruikbare 2 wielige kanokar en uiteindelijk wat hoger gelegen; een prachtig grasveld.IMGP8088 Pas aan de wal merken we hoe heet het vandaag is en gelukkig is er nog een plekje onder de schaduwrijke bomen vrij.  Het gebak van de vrijwilligers is weer van hoog nivo en erg voordelig, maar voor normale boodschappen moeten we de wandelschoenen flink aanspreken.

10e vaardag. Vandaag vertrekken we naar Tangermünde; 38 km tegen de wind, dat moet nog wel even gebeuren! Verder stralende hitte en prachtige rivierstrandjes, dus regelmatig even uit de boot.  Tangermünde blijkt een stadje met een roemrijke geschiedenis; een kasteel en prachtige stadsmuren.IMGP8129De kanovereniging heeft aan de overstromingen een prachtig gebouw over gehouden. De benedenverdieping is vrijwel waterproof  en oerdegelijk. Met de boot op m’n kar; weet ik aan de achterkant een redelijk schaduwrijk plekje te vinden. 2015-07-16-2178 Doordat we aardig vroeg  zijn; kan er nog voor het avonddiner een mooie stadswandeling gemaakt worden. Zeer de moeite waard!

11e vaardag. We gaan op weg naar Havelberg; 39 km. De kanoklub en stad liggen achter een sluis en er zijn strikte schuttijden. Onderweg valt er genoeg te zien en/of op vakantie tempo te picknicken. Op mijn strandje zie ik duidelijke pootafdrukken; vermoedelijk van een bever en IMGP8151jawel; even later zwemt het olijke beest zonder zwaaien voorbij. Pas nadat ik opsta voor een 2e foto, schiet hij onder water.      Als de sluis van Havelberg onder handbereik begint te komen; verneem ik dat ik nog 10 min heb voordat er weer geschut zal worden. Een uitdaging zou je dat kunnen noemen. IMGP8158  In elk geval kom ik 3 min ná genoemde tijd aan bij de sluis en is er geen omroeper die iets te melden heeft. Goed 15 min later  wordt de sluis gesloten.      Bij de kanovereniging zijn er een drietal miniveldjes, waar in de brandende zon  en vrijwel zonder wind, een plekje gezocht kan worden.IMGP8167 Pal tegen een minihuisje bemachtig ik een hoekje. Mijn tarp kan met wat hulpmiddelen een heel klein beetje schaduw creëren. Helaas moeten we hier 2 nachten staan. Aan de andere kant van ons eiland (in de Havel) is een prachtig zwemstrandje. De stad staat helemaal op z’n kop; er is een grote tuin/planten show; er is een triathlon;IMGP8172een rock-dance-event met zware grondbassen van vroeg in der middag tot diep in de nacht en bij de buren is een zangeres genodigd met een stevige ondersteuningsband. Zo begint wildkamperen toch wel erg aantrekkelijk te worden!

12e vaardag. ‘Slechts’ 37 km te gaan naar Wittenberge. We worden om 9u geschut. Net goed en wel uit de sluis begint het zachtjes te regenen. Even denk je nog dat het minimaal is en blijft, maar helaas; het begint flink door te stromen.Geen mogelijkheid er onderweg even uit te gaan; geen koffie, geen soep!! Bij aankomst giet het nog steeds en de plaatselijke vereniging van Wittenberge , met een roemrijk verleden uit de Oostduitse kanosport en dus met een redelijk groot vrijstaand komplex; opent haar deuren en biedt iedereen binnen een droge slaapplek.IMGP8204 Slechts een enkeling kiest voor het doorweekte en scheve grasveld. Ik lig in het krachthonk en kan met een paar banken een eigen plekje creëren.In de namiddag pakt onze lyrische gitarist zijn instrument en met enkele gebiologeerde toehoorders, zwijmelt hij terug naar de jaren 80.  IMGP8217   Maar wat een narigheid bij het slapen gaan; snurkers, woelers, krakers en dromers maken de nacht niet tot een feest. Rond 2 u loopt iemand op weg naar de wc, tegen een uitstekend been aan. Een door merg en been gaande schreeuw zet de hele tent op scherp. De volgende morgen bleek het iemand die in een droom verzeild, juist vluchtte voor een dreiging.

13e vaardag. 52 km gaan we maken op weg naar Dömitz, dus vroeg op pad met stralende zon en redelijke wind.IMGP8223 Het blijkt toch een pittige dag te worden, waarbij er hier en daar op het tandvlees moet worden gevaren. Reken even mee; van 8 tot 17u met weinig rust. Op het eind opnieuw door een sluis, met een briesende sluismeester omdat iemand zich niet goed vast hield (en dus te dicht bij de afvoer zou kunnen komen, bij de stijging van 4 m.) Daarna op een bomvol veldjeIMGP8253, boot op je karretje en nog even over een dijk getrokken, eindelijk aan de andere kant op een ruw grasveld wat schaduw gevonden en neergeploft. De super is gelukkig om de hoek; want dit is onze 1e lokatie zonder accommodatie; alleen een container met wat sanitair.

14e vaardag. Het ziet er allemaal zonnig uit; 32 km naar Klein Kùhren,  dat moet lukken. IMGP8265Alleen al snel inktzwarte wolken en redelijk duidelijke regen; jammer!  Bij de 1e koffiestop lijkt het ergste al weer achter de rug. Als Klein Kühren in beeld komt, genieten we al weer van mooie blauwe wolkenluchten.  De wind is echter uitermate stevig en bij het opzetten van de tent moet alles direkt geborgd worden.   De ruimte op dit prachtige grasveld werkt geestverruimend en als de avond valt en de lucht in brand lijkt te staan door de ondergaande zon;IMGP8283 is het opnieuw onze stemmings-gitarist, die ons tokkelend en neuriënd terug voert naar de romantiek van weleer. Met de tonen van ‘Gute Nacht Freunden, es wird Zeit für mich zu gehn’ ; ben ik uiteindelijk onder de wol gegaan.IMGP8285

15e en laatste vaardag. Nog 48 km te gaan naar Geesthacht.  Ik vaar vandaag voor een groot deel met de 2 Hollandse peddelaars. Zeker tijdens de koffie pauze is het bijzonder gezellig en blijken we veel situaties met elkaar te kunnen duiden.IMGP8291   De laatste 10 km gaan stevig tegen de wind. De hitte is bij de lunch zo pittig dat Ruud het zwemmen boven het varen verkiest.  Nadat we van rechts vanuit het oude DDR er een zijkanaal met beroepsvaart bij hebben gekregen; hebben we wat laat door dat ons gebruikelijke zwerven over het water ivm de wind, hier verkeerd uitpakt; ineens zitten we tussen de vrachtboten, die er stevig de sokken in hebben. Een zware scheepshoorn doet ons 2 kanten opstuiven en dat had natuurlijk 1 kant moeten zijn. Enfin, goed afgelopen.IMGP8308De ontvangst op het kleine steigertje van Geesthacht is hartelijk en dat was het dan!

Nabeschouwing: Hoewel de waterstand in de Elbe erg laag was en de stenen aan de kant wel erg vaak mijn boot bedreigden; was het toch een prima kennismaking met een buitenlandse rivier dwars door enorm verschillende landstreken. Alleen maar rechtdoor varen is niet spannend; je hebt geen kaart en kompas nodig. Alleen de juiste km-paal is belangrijk voor de overnachting bij al die opmerkelijke kanoverenigingen, die zich in hun gastvrijheid ongelooflijk hebben ingezet. Vrijwel iedere dag een volledige maaltijd en verse taart, tegen lachwekkend lage prijzen. Dit benadrukte voor mij de enorme inzet van een leger van vrijwilligers.

de Elbe juli 15 (nokia)

Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.